Reinier Ladan. User Experience Designer.

Twitter is de laatste tijd vaak in het nieuws. Het is een manier om korte berichtjes snel bij de juiste mensen terecht te laten komen. Een kruising tussen chat, msn, sms, bloggen en een normaal praatje bij de koffie-automaat. Ik doe het zelf ook: @reinier. Vorig jaar heb ik het proberen uit te leggen in een post op dit weblog maar Boris Veldhuijzen van Zanten en Fransisco van Jole kunnen dat een stuk beter dan ik. Een leuk interview over wat Twitter al dan wel niet is.

Comments Off   •   twitter

Gisteren liep ik tegen een ‘probleem’ aan in Twitter. Ik wilde wel eens zien welke mensen persoon X allemaal volgt en ik niet. Handig om op nieuwe te followen mensen te komen dacht ik zo. Ik heb gezocht, maar kon geen service vinden welke me dat kon vertellen. Dan maar zelf een scriptje schrijven dacht ik.

Maar waarom enkel zelf een scriptje schrijven als je met een paar uur extra moeite een dienst voor de hele wereld kan maken? Hostingruimte heb ik nog wel over en een domein kost iets van 6 euro per jaar. Zo gezegd, zo gedaan. Twannabe.com ontstond en was na een ontwikkeltijd van 5 uurtjes klaar voor gebruik. Bekijk hier het resultaat: Twannabe.

1 reactie   •   twannabe, twitter

Voor wie het fenomeen Twitter nog niet kent: Twitter is een gratis webdienst. Je houdt je (twitter)vrienden op de hoogte van wat je doet, en dit doe je door een tekstberichtje van maximaal 140 karakters te schrijven. Dus dingen als “ik sta af te wassen in m’n skinny jeans” of “ik zet nog even die laatste nieuwe van Wolter Kroes op” kun je allemaal twitteren. Er zijn mobiele ingangen voor Twitter, dus in de trein, op de fiets, of tegen de minibar aan, je kunt Twitteren!

Twitter is vooral erg ‘handig’ als je alleen thuis werkt en je weinig aanspraak hebt overdag. Het houdt je ’sane’. Af en toe een berichtje, af en toe een chitchat meepakken, en je kan weer fris aan het werk.

Het verbaast me al een jaar dat iedereen op Twitter zich vrijwillig laat beperken tot 140 karakters per bericht. Ik doe er vrolijk aan mee. Maar waarom eigenlijk? Ik wil me vaak uitdrukken in meer dan 140 karakters en moet dan verplicht snijden in m’n tekst, of de tekst over meerdere berichtjes verspreiden. Niet echt handig. Maar het houdt de boel wel lekker snel en makkelijk te behappen.

Uiteindelijk werkt de beperking van Twitter volgens mij net als belasting betalen; je levert een stuk vrijheid/geld in voor een verbetering van het grotere geheel. Je weet dat die beperking voor iedereen geldt. Niemand mag meer dan 140 karakters tikken, en dat maakt Twitter zo’n duidelijke service. Je kunt niet overladen worden door ellenlange teksten. En dat is de uiteindelijke kracht van Twitter. De beperking zorgt juist voor de kracht.

2 reacties   •   gedachtegang, twitter